"در ایامی که صاف و ساده بودم" به فکر درس و مشق افتاده بودم همیشه جــــزوه ای انــدر بَرَم بود سرم لای کتــــــــاب و دفترم بود همـــــــه درها به رویم بسته بودم ز خرخــــوانی شدیداً خسته بودم ز خواب و از خوراک افتاده بودم بـــــه بَربَچ پاســــخ رد داده بودم خـــــریٌت کرده بودم بیش در بیش پراندم از خــودم بیگانه و خویش بــه عشقم اس ام اس دیگر نــدادم جگــرخون می شوم افتد چو یادم نمــــودم دَس بسر،عشق نهــــــانم دلیـــــــــــــل این حماقـت را ندانم موبایلـــــــــــم را همیشه آف کردم حسابی خر شدم من گــــاف کردم زدم بر کـــــــــامپیوتر چهار تکبیر نمـــــــودم قهر با آهنگ و تصویر نکــــــردم رایت آهنگ جـــــدیدی شکستم رایتر و دستـگاه وسی دی ز خود ضبط خَفـَن را دور کــــردم به شدت خویش را سانسور کــردم نه در فکــــــــــــــر کانال ماهواره نمودم جمــــع دیشش را دوبـــــاره ز فکــــــــــرم دور شد لیلا و اندی فراموشــــــــــم بشد آهنگ سندی برفت از یاد آهنگ متــــــــــــالیک ندیدم فیلــــــــم های خوب و آنتیک ز اینترنــت شدیداً دور گشتـــــــــم چو خود می خواستم مجبور گشتم ز وبگـــــــردی نمودم ترک عادت ز بیخوابی بکـــــردم خویش راحت ز چت کردن نمودم توبه ای سخت خیالــــــم شد کمی آسوده و تخت بکردم آی دی او را فـــــــــراموش نمــــودم لامپ خود را باز خاموش نکـــــردم هیچ ایمیلی دگـــــــر باز خریٌت را نکـــــــردم باز آغــــــــاز کشـــــــــاکش بود در اعماق جانـم کسی آگـــــــه نمی شد از نهانـــم خـــــلاصه خویش را محدود کردم ره ابلیس را مســـــــدود کــــــــردم سر ساعت به پـــــای کــــــار بودم ز صبح تــــــــا نیمه شب بیدار بودم نمـــــــــــودم در شگفت افراد خانه ندادم دست خویشــــانم بهـــــــــانه دگـــــــر بهر غذا کی داد کـــــــردم برای شــــام کی فریـــــــــاد کــردم شدم راضی به خــــــــــامه با مربا نبودم دیگــــــر اندر فکـــــــــر پیتزا هرآنچه مــــــادرم می پخت خوردم دگـــــــر من آبـــــــــرویش را نبردم همــــــــــــه گفتند بَه بَه چه جوانی خـــــــــدا قسمت کنــــــد در زندگانی خوشـــــــــا بر حال شخص مادر او زده این بچٌه تـــــاجی بر ســـــــــر او چگــــــــونه یکشبه این گونه گشته چـــــــــه بـــوده اینچنین وارونه گشته همه اندر شگـفت از کـــــــــار ایٌـام چگــــــونه گشته اسب سرکشی رام خلاصه کار مـــــا درس و دعا بود به تست و نکته فکــــــــــرم مبتلا بود نمــــــــودم دوره هر درسی فراوان خـــــــــریدم جزوه از آینده ســــــازان شدم درتست، حــاذق چون قلم چی شدم دکتر پس از آن نسخــــه پیچی چو تــــــابستان شد و هنگام کنــکور هــزاران بـــــــــــــار رفتم تا لب گور ولی ما امتحــــــــــان را خوب دادیم به خود مــــــــــا وعدۀ مطلــوب دادیم پذیرفتــــــــــه شدم در رشته ای ناب نمی دیــــــدم چنین چیزی بجز خـواب درآمـــد اسم من در روزنـــــــــــامه زدند عکس مــــــــــــــرا در هفته نامه درآوردم ســـــــــــری در بین سرها به رویــــم بـــــــــاز شد آن بسته درها بگفتــــــــــــــا دختر همسایه تبریک به من تقـــــدیم شد یک هدیــــۀ شیک پـــــــدر برمن بگفتــــــــــــــا آفرینا نمـــــــودی رو سفیـــــــــــــــدم نازنینا دگـــــــــر مادر نگو با شور و شادی بگفتــــــــا پاسخم را خــــــــــوب دادی به پــــــا بنمود جشن بـــــا شکوهی ز دوش خویشتن برداشت کــــــــــوهی شـــــــدم وارد به دانشگـــــاه تهران نمودم سعی و کوشش ها فـــــــــراوان گــــــــرفتم مدرکـــی با نمـــرۀ خوب خریدم بهر آن یک قــــــــــاب مرغوب نمودم قاب یعنی مــــــــــــــا فلانیم مهندس گشته ایــــم و شادمــــــــانیم به کـــــــــــار خویشتن مغرور بودم ز ژرفـــــای حقــــــــــــــایق دور بودم چو بگذشت زین قضایا چند مـــاهی ز دانشگــــــاه بگرفتم گـــــــــــــــواهی شدم مشمول و دیدم چاره ای نیست در این دنیاچومن بیچـــــــاره ای نیست شدم سربـــــــاز و گشتم من نظامی شدم مــــــــــامور بخش انتظـــــــــامی شدم افسر ولی تـــــــاجی نه برسر شدم عـــــــــــــاشق ولی یاری نه دربر بمـــــــا بگذشت بیهوده دوسالــــــی پز عـــــــالی ولی با جیب خـــــــــــالی گرفتـــم کارت در پایــــــــان خــدمت شدم راحـــت از آن زنـــــــــــدان نکبت سپس در جستجــــــوی کـــــار بودم چو خیـــــل دوستـــــان بیکـــــــار بودم بهر جـــــــــایی که شد، گشتم روانه بــــــه شرکت یا محــــل کــــــــــارخانه هـــــــــــزاران وعده و پیمان شنیدم ولـــــــــی از آن همـــــــه خیری ندیدم نه مـــــن وابسته بودم بر نهــــــادی نه شرکت کـــــــــرده بودم در جهـــادی نه آقــــــــــــا زاده ای بی ریش بودم نه فـــــــــــــــردی عـاقبت اندیش بودم خلاصه هرچـــه من سگدو زدم بیش نبردم کــــــــــــــاری آخـر بـــاز از پیش در این اوضـــــــاع و احوال پریشان بدیدم من یکـــی از قــــــوم و خویشان که بــود او آشنا با کـــــــــــــار بازار شگـــــرد اصلیش قاچــــاق سیگــــــار به من گفتـــــا چرا بیکـــــــار هستی چـــــرا چون دیگران سربـــــار هستی بیا اینجـــــــــــــا به نزد دوستان باش نخواهــــــم کـــــــرد اسرار تورا فاش بـــداد آن خویش گوشی را به دستم ز تحصیـــــــلات طرفی مـــــــن نبستم بدیدم مــــــایه در بــــــــــــازار باشد فقط ابلــــــــه به فکــــــــــــر کار باشد پشیمــــــان گشته ام از کردۀ خویش نبرده علــــــم کــــــــار بـــنده را پیش ز کـــــــار خویشتن من شرمســـارم نمــــودم شعـــــــــــر ایـــرج را شعارم بگویم بـــــــــــــــا رها با مدٌ و تشدید "کـه گــُــه خوردم غلط کردم ببخشید" ندیــــــــــدم روی خوش در زندگـانی اگـــــر چـــــه رفته ایــٌــــام جــــوانی

سلام من باز هم یه آپ کوچولو در مورد عشق و زندگی  میکنم امیدوارم خوشتان بیاید

عشق نمی پرسه اهل کجایی،فقط میگه تو قلب من زندگی می

کنی.عشق نمی پرسه چرا دور هستی فقط میگه همیشه با منی.عشق

نمیپرسه که دوستم داری فقط میگه دوستت دارم.

در حسرت دیدار تو آواره تنم من

تورکون دیلی یعنی ؟ حرف ترکی

میخواهم این آپم را هم به زبان مادریم بنویسم  درست است که برای همه شما عزیزان که به

وبم می  اید سخت است ولی ببخشین پس این آپم را هم تقدیم به همه طرفداران ترک زبانه

همه دنیا !.دوست دار شما فرهاد 

تورکون دیلی

    يا حسين بن علي (ع )            

           بنام سلطانه عشقها                                                  

پاييزرا دوست دارم چون فصل غم است .                                  

 غم را دوست دارم چون اشك دل است .               

    دل را دوست دارم كه عشق را به من آموخت .      

                     عشق رادوست دارم چون عشق دل من تويي .

            ودر آخر تورا دوست دارم چون تو فقط مال منی عزیزم                                                                                                             

              دوستان چون این  فرشته نجات مرا از تنهای بیرون کشانید

                                   فاصله عشق هاي معمولي را از بين ميبرد

                            و عشق هاي بزرگ را شدت مي بخشد

                         مانند باد که شمع را خاموش مي کند و

                                     آتش را شعله ور مي سازد 

انقدر خواهم نشست تا تومرا قبول کنی.....

به خاطر این آیه قبول کن که دوستت دارم

 اللّهُمَّ
كُنْ لِوَلِيِّكَ الْحُجَّةِ بْنِ الْحَسَنِ صَلَواتُكَ عَلَيْهِ وَعَلى آبائِهِ في
هذِهِ السّاعَةِ وَفي كُلِّ ساعَةٍ وَلِيّاً وَحافِظاً وَقائِدا ‏وَناصِراً وَدَليلاً
وَعَيْناً حَتّى تُسْكِنَهُ أَرْضَك َطَوْعاً وَتُمَتِّعَهُ فيها طَويلاً

تقدیم به قلب مهربون و......

هیچ کس ویرانیم را حس نکرد

وسعت تنهائیم را حس نکرد

در میان خنده های تلخ من

گریه پنهانیم را حس نکرد

در هجوم لحظه های بی کسی

*بنام خداوند بخشنده مهربان*

تو این دنیای نامرد یک دختر کوری بادوست پسرش زندگی می کرد

که اونو خیلی دوست داشت همیشه به خودش می گفت: اگه یه

روز چشام بینا بشه همیشه با اون میمونم؟

از قضا یه روز یکی پیداشد که چشماشو به دختره داد!وقتی دختر

بیناشد دیدکه پسر هم کوره به پسر گفت:بروگم شو من اصلاتورا

نمی خوام پسر گفت:عزیزم من رفتم ولی مواظب چشمهای من 

باش

هرکه را بر سر هوای حب اوست

بکزرد ازجان شیرین بهردوست

هرکه رابرسر هوائ دوستی است

جان فشا ندن ابتدا ی دوستی است

عشقبا زان را زجان باید گزشت

هم زجان وازجهانب بایدگزشت

تقدیم به بهترین گلم

امتحانه هوش؟

اگه گفتی تو این عکس ۱۲ تا آدمک هست یا ۱۳ تا ؟